درد دل یک دختر روستایی

ما در ده زندگی می کنیم

نان خودمان را خودمان می پزیم

شیر هم می دوشیم

قالی هم می بافیم

لباس هایمان را در آب رودخانه می شوییم

درس هم می خوانیم

معلم ما اهل ده خودمان است

آنجا که ما زندگی می کنیم ، شما برای تفریح می آیید

شما آنقدر بی رحم هستید که حتی می خواهید گل های روی دامنمان را هم بچینید

ما شما را دوست نداریم چون وقتی بزرگ می شویم شما ما را برای کلفتی به خانه هایتان می برید ...



تعامل با کوه نشینان

1 - در برخورد با روستانشینان و عشایر و چوپان ها رعایت احترام و ادب را مدنظر داشته باشید . به ویژه در سلام دادن به ریش سفیدان همیشه پیش دستی نمایید.از آنجایی که این گونه افراد به کوه نوردان به چشم بچه شهری و افراد باسواد نگاه می کنند، انتظار ادب و رعایت آداب معاشرت بیشتری را از طرف آنها دارند و از ایشان الگو می گیرند.

2 - هنگام عبور از داخل روستا از شوخی کردن با هم نوردان جداً پرهیز کنید و باید در نظر داشته باشید که ورود شما به روستا به ویژه در لبا س و تجهیزات کوه نوردی که معمولاً رنگ های شادی نیز دارند کنجکاوی جمعیت روستایی را برانگیخته می کندو حرکات و رفتار شما را در زیر ذره بین قرار می دهد.

3 - در برخورد با بچه ها مهربان باشید.از این که ممکن است دنبال شما راه بیفتد و وسایل شما را از روی کنجکاوی لمس کنند صبور باشید.

4 - از عکس گرفتن فیلمبرداری در داخل روستا بدون اجازه افرادی که می خواهید از آنها عکس بگیرید و بدون اطلاع از فرهنگ و آداب و رسوم منطقه رعایت احتیاط را بکنید.

5 - از توقف در مقابل درب ورودی خانه ها پرهیز نماید و سعی کنید در مقابل اماکن عمومی از قبیل مغازه های ده،قهوه خانه،مسجد و یا میدان ده توقف نمایيد.

6 - از پوشیدن شلوارک کوتاه وزیر پوش رکابی در داخل روستا یا هنگام عبور از میان چادرها و یورت ها پرهیز کنید.

7 - هنگام برداشت آب از چشمه ها و قنات های داخل آبادی سعی کنید از افراد مسن و باتجربه گروه جهت آوردن آب استفاده کنید(از آن جایی که وظیفه آوردن آب و شستن لباس ها و ظروف بر عهده دختران جوان می باشد معمولاً این محل ها در بیشتر اوقات روز به زنان و دختران اختصاص دارد.)

8 - افراد روستایی و عشایری خود را از لحاظ جسمانی و بر خورد با طبیعت قوی تراز شهری ها می دانند. سعی کنید توی ذوق شان نزنید.

9 - هنگام ورود و نزدیک شدن به اماکن مذهبی که معمولاً با نام های پیر،قدمگاه،اجاق،زاویه(زی وهَ)،آستانه،سقّا خانه و... شناخته می شود باید در نظر داشته باشید که این گونه اماکن در نظر مردم بومی بیش از آنچه که شما تصور می کنید از قداست و احترام زیادی بر خور دارند

10 - از ورود به کشتزار های گندم علفرار هایی که در انحصار افراد قرار دارند جداً دوری کنید به ویژه علفزار هایی قرق شده اند .وبرای تخم ریزی و تکثیر گیاهان حفاظت می شوند. در صورت اجبار از مرزهای موجود بین قطعه زمین ها استفاده نماید. باید توجه داشت در آمد روستاییان مناطق کوهستانی معمولا بسیار پا یین بوده و تنها راه در آمد شان چند راس گوسفند و همین مزارع کوچک می باشد. برای اجرای یک برنامه کوه پیمای یک روزه، لگد مال شدن کشتزارها و علفزارها یعنی نابودی زندگی کسانی که در مقابل آفتاب بارها مثل مار پوست انداخته اند.از طرفی کشاورزان به زمین های خود به دیدهّ « ناموس» نگاه می کنند و ورود افراد بیگانه را بدون اجازه صاحب ملک برنمی تا بند

.

11 - در صورت ورود ناخواسته به مناطق قرق شده یا ملک خصوصی افراد در اولین بر خورد با افراد بومی که احتمالاً صاحب آن ملک نیز می باشند. در صورت اعتراض شان به جای بحث و مجادله با معذرت خواهی کوتاهی بگویید که راهتان را گم کرده اید و از آنها راهنمایی بخواید.چه بسا در این صورت طرف مقابل خلع سلاح شده وبا راهنمای شما احساس غرور و رضایت خواهد کرد.

12 - از تقلید صدای حیوانات جداً خودداری کنید

13 - عشایر به سگ های گله خود بسیار اهمیت می دهند و آنها را موجودات بسیار ارزشمندی می شما رند زیرا سلامت و امنیت گله بستگی به وجود آنها دارد. اصولاً سگ ها در بین عشایر و روستاییان به دو منظور ترتیب و نگهداری می شود:

الف - برای مقابله با افراد بیگانه و دزدان ب - برای مقابله با گرگ ها و حیوانات درنده. معمولاً این گروه با گوش های بریده شده و طوق های آهنی خاردار که دور گرد نشان بسته شده مشخص هستند.معمولاً سگان گله از حریم گله پاسداری می کنند لذا تا حد امکان از چند صد متری گله ها عبور کنید. در بر خورد با سگ های گله نباید سر به سر آنها گذاشت و آنها را عصبانی تر کرد زیرا در این صورت نارضایتی صاحب گله را نیز فراهم کرده اید. در مقابله با سگ های وحشی از خود چوپان یا صاحب سگ کمک بگیرید. د

14 - موقع پرسیدن فاصله محل ها توجه داشته باشید که افراد بومی معمولاً به علت عدم استفادهّ زیاد و روزمره از ساعت در تخمین فاصله ها یا به علت آشنایی و رفت و آمد زیاد در محل آن را نزدیک تر از آنچه که هست برآورد می کنند یا در دوری فاصله ها دچار اغراق و مبالغه می گردند.زندگی در طبیعت بیشتر با اوقات شرعی و طلوع و غروب آفتاب ارتباط دارد تا زندگی شهری و ماشینی که نیاز به زمان دقیق و ساعات دارد.

15 - در صورت نیاز به تهیه برخی از مواد خوراکی مایحتاج مثل نان و پنیر و میوه در صورت قبول نکردن وجه نقد ازسوی کوه نشین اصرار زیادی نکنید و درعوض می توانید با تقدیم هدیه ای تشکر نمایید. معمولاً این گونه افراد به اقلام خاصی از قبیل کبریت،فندک،چراغ قوه،باطری،چاقو،جوراب نخی یا پلاستیکی نوع علاقه نشان می دهند. در مورد عشایر می توان با تقدیم میوه و آب میوه و کنسرو و شکلات نیز تشکر و قدر دانی نمود.

16 - در کوله پشتی خود همیشه شکلات ، قرص های مسکن و سرما خوردگی و کرم دست و صورت داشته باشید ، به ویژه کرم که مورد تقاضای بچه های آفتاب سوخته می باشد .


برداشت از صفحه فیسبوک ابراهیم نجفی